In de winter van 2024/2025 waren we 3 maanden in Relleu om de kou in Nederland te ontvluchten. We hadden al wat huizen op het oog, tot op een gegeven moment een buurman in de straat mij vroeg of wij het huis naast hem niet konden kopen. Hij wilde geen dronken Britten of Oekraïners naast zich hebben.
Het was een vrijstaand huis en stond vermeld op Idealista met een makelaar in Benidorm, hoe moeilijk kan het zijn, toch?
Dus een berichtje achtergelaten via de site, en na een week nog helemaal niets gehoord. Dan maar zoeken naar het telefoonnummer. Bellen en een Spaanse dame aan de lijn. Met handen en voeten duidelijk gemaakt wat ik wilde, en ik zou teruggebeld worden.
Na een week nog niets, en nog maar eens gebeld. Een Engels sprekende dame aan de lijn, dat ging een stuk beter. Verteld dat ik interesse had in dat specifieke huis, dat we het wel wilde kopen als het ons aanstond en, heel belangrijk, dat we niet naar bank hoefden voor een hypotheek. Samen met wat spaargeld en overwaarde van ons huis in Nederland wat we al hadden verzilverd konden we snel schakelen. En dat laatste was erg in ons voordeel zou later blijken.
Na veel heen en weer bellen bleek het toch niet zo eenvoudig. De huidige eigenaar woonde inmiddels in Madrid, en de makelaar had geen sleutels, dus we moesten wachten tot de eigenaar weer in Relleu was. En dat zou pas in April zijn.
Dus wij eind februari weer naar huis, en begin April weer terug naar Spanje. Er waren die dag zeven bezichtigingen van het betreffende huis, en wij waren niet geheel toevallig de eerste die een afspraak hadden (wij hoefden immers niet naar de bank voor een hypotheek, en dat was voor de verkoper ook wel prettig).
Na wat heen en weer wandelen, praatjes met de makelaar en de verkoper (en nog € 10.000 van de prijs af gekregen) besloten dat we er eigenlijk geen buil aan konden vallen (je hebt het immers in deze tijd ook zo weer verkocht) hebben we de verkoper een hand gegeven. Een reservering van € 3000,- betaald aan de makelaar en het papierwerk kon beginnen.
We hadden een goede advocaat hier in het dorp en dat was heel prettig, hij wist de weg. Er was maar één eigenaar van het huis, en deze had het huis van de bank gekocht in 2014. En de eigenaar was heel zuinig op alle papieren. Er waren geen rode vlaggen, geen schulden op het huis en geen andere eigenaren dus dat was een meevaller.
De afspraak bij de notaris gaat heel anders dan bij ons. Om half elf afgesproken, en je mag blij zijn als hij elf uur binnenkomt. Wat blijkt, een notaris heeft soms drie afspraken tegelijk omdat het ook wel voorkomt dat mensen gewoon niet op komen dagen.
Het geld moest naar de verkoper, en dat doet de notaris niet, maar dat doet de koper (wij dus!) met een cheque van de bank. Kan je het je voorstellen dat je naar de bank gaat om voor anderhalve ton een cheque te halen? Vergis je daar niet in, dat kostte ons ook zomaar twee uur om die cheque te krijgen, want meerdere mensen moeten daar een krabbel op zetten. Gelukkig hadden we dat op de dag voorafgaand aan de afspraak met de notaris gedaan, anders waren wij veel te laat op de afspraak geweest. Denk vooraf ook aan een opstal- en inboedelverzekering. Je kan dit bij veel instellingen doen, maar ook vaak bij een bank. Het is geen koppelverkoop (officieel) maar je krijgt wel korting als je het regelt bij het ophalen van de cheque (scheelde best veel vonden we).
De notaris doet zijn verhaal in het Spaans, en deze notaris had een Nederlandse assistent die direct de vertaling deed. Overigens hadden wij ook de advocaat meegevraagd naar de notaris.
Na een half uurtje is het feest voorbij, de handtekeningen gezet en sta je buiten met de sleutels in de hand. We hebben een tweede huis in Spanje!
Een huis in Spanje! 